Sieci szerokopasmowe a środowiskowo

Inwestycje związane z rozwojem sektora informacyjno-komunikacyjnego, w tym głównie szerokopasmowego dostępu do usług telekomunikacyjnych, powodują szereg problemów. Zalicza się do nich m.in. kwestie udostępniania terenu, budowli i instalacji oraz środowiskowe uwarunkowania takich inwestycji.

Rozwiązaniem jest Ustawa z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (DzU z 2010 r. nr 106, poz. 675), zwana specustawą. Akt ten określa m.in. formy i zasady wspierania inwestycji telekomunikacyjnych, w tym związanych z sieciami szerokopasmowymi, zasady dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej, prawa i obowiązki inwestorów, właścicieli, użytkowników wieczystych nieruchomości, osób, którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, zarządców nieruchomości oraz lokatorów, w szczególności w zakresie dostępu do nieruchomości w celu zapewnienia warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych, a także zasady lokalizowania regionalnych sieci szerokopasmowych oraz innej infrastruktury telekomunikacyjnej.

Ustawa ta reguluje odrębnie dostęp do: nieruchomości, budynku czy też miejsca w budynku, w którym zbiegają się kable doprowadzone do lokalu, kanalizacji kablowej oraz kabla telekomunikacyjnego.

Spec-ustawa zawiera także szereg odrębności proceduralnych upraszczających postępowanie administracyjne, jak też szczególne przepisy materialne, w tym w zakresie ochrony środowiska, które potencjalnie mają być także ułatwieniem dla inwestorów.

Decyzja o lokalizacji

Podstawową decyzją odnoszącą się do regionalnych sieci szerokopasmowych jest decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej. Przez regionalną sieć szerokopasmową rozumie się sieć szerokopasmową, realizowaną przez jednostki samorządu terytorialnego, porozumienie, związek lub stowarzyszenie jednostek samorządu terytorialnego, porozumienie komunalne, fundację, której fundatorem jest jednostka samorządu terytorialnego, spółkę kapitałową lub spółdzielnię z udziałem jednostki samorządu terytorialnego, koncesjobiorcę w rozumieniu Ustawy z 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (DzU z 2009 r. nr 19, poz. 101, z późn. zm.) albo przez partnera prywatnego w rozumieniu Ustawy z 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (DzU z 2009 r. nr 19, poz. 100) w ramach programów operacyjnych.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej wydaje, na wniosek inwestora, wojewoda. Do wniosku załącza się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wydaną zgodnie z Ustawą z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (DzU z 2008 r. nr 199, poz. 1227, z późn. zm.), o ile jest wymagana. To, kiedy decyzja jest wymagana, de facto uregulowano przez Rozporządzenie Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko(DzU z 2010 r. nr 213, poz.1397).

Jeśli roboty budowlane, polegające na rozbudowie lub przebudowie sieci, nie są zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, to nie jest wymagana decyzja o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej.

Decyzja ta nie jest konieczna także wówczas, gdy roboty budowlane polegające na rozbudowie lub przebudowie sieci nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz zmiany formy architektonicznej, lub nie wymagają pozwolenia na budowę.

Uwarunkowania środowiskowe

Postępowanie w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej, oprócz powiązań z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, wymaga uwzględnienia określonych uwarunkowań w zakresie ochrony środowiska. Wniosek o wydanie decyzji musi zawierać m.in. charakterystykę inwestycji, obejmującą określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów. Ponadto we wniosku powinien być zapisany planowany sposób zagospodarowania terenu, charakterystyka zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawionych w formie opisowej i graficznej, a także istotne parametry techniczne inwestycji oraz jej wpływ na środowisko.

Do wniosku dołącza się nie tylko decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o ile jest wymagana, ale także opinie, m.in. ministra właściwego do spraw zdrowia, dyrektora właściwego urzędu morskiego, właściwego organu nadzoru górniczego, właściwego organu administracji geologicznej, organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych, dyrektora parku narodowego, właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska, dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a także dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, w zależności od lokalizacji inwestycji.

Wojewoda wydaje decyzję o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej w terminie 90 dni od złożenia wniosku.

Zawiera ona m.in. wynikające z przepisów odrębnych warunki w zakresie: ochrony środowiska i zdrowia ludzi, ochrony przyrody oraz ochrony zabytków, obsługi infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, a także ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

W zakresie szczególnych rozwiązań związanych ze skutkami decyzji w zakresie ochrony środowiska należy zwrócić uwagę na to, iż grunty pokryte wodami, stanowiące własność Skarbu Państwa, niezbędne do realizacji inwestycji w zakresie regionalnych sieci szerokopasmowych, oddaje się inwestorowi w użytkowanie na czas prowadzenia i eksploatacji inwestycji, za opłatą roczną, na zasadach określonych w art. 20 Ustawy z 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (art. 55 specustawy). Ponadto do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzjami o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej w granicach linii rozgraniczających teren inwestycji nie stosuje się przepisów ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (DzU z 2004 r. nr 121, poz. 1266, z późn. zm. – art. 56 specustawy).

Usunięcie drzew i krzewów

Pozwolenie na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej, wymagane przepisami Ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wydaje właściwy miejscowo wojewoda, na zasadach i w trybie przepisów tej ustawy, z zastrzeżeniem przepisów specustawy. W dokumencie tym wojewoda zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na obszarze nieruchomości, objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji regionalnej sieci szerokopasmowej, z wyjątkiem drzew i krzewów stanowiących formy ochrony przyrody lub wchodzących w ich skład, w rozumieniu Ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU z 2009 r. nr 151, poz. 1220, z późn. zm.).

Do inwestycji w zakresie lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej nie stosuje się w związku z tym przepisów rozdziału 4 Ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z wyjątkiem jej art. 84-89. Wykorzystane będą więc regulacje dotyczące opłat za usunięcie drzew oraz administracyjnych kar pieniężnych.

W tym przypadku wniosek o pozwolenie na budowę dodatkowo zawiera inwentaryzację drzew lub krzewów znajdujących się na terenie objętym wnioskiem, z wyszczególnieniem gatunku, obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm oraz przeznaczenia i dotychczasowego sposobu wykorzystywania terenu, na którym rosną drzewa lub krzewy. Ponadto należy do wniosku dołączyć plan gospodarki zielenią jako część projektu zagospodarowania działki lub terenu, w którym określa się przyczynę i termin zamierzonego usunięcia poszczególnych drzew lub krzewów, wielkość powierzchni, z której zostaną usunięte krzewy oraz planowane nasadzenia zastępcze.

Wojewoda może w pozwoleniu na budowę regionalnej sieci szerokopasmowej nałożyć obowiązek przesadzenia drzew lub krzewów we wskazane miejsce albo zastąpienia ich innymi drzewami bądź krzewami, w ilości nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów. Opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ponosi inwestor.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, zarządzające na podstawie Ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (DzU z 2005 r. nr 45, poz. 435, z późn. zm.), nieruchomościami, w stosunku do których wydano decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie regionalnych sieci szerokopasmowych, są obowiązane dokonać nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem. Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia ponosi inwestor. Drewno pozyskane na skutek takiej działalności pozostaje w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

prof. dr hab. Zbigniew Bukowski, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, wspólnik w kancelarii Jendrośka, Jerzmański, Bar & Wspólnicy. Prawo gospodarcze i ochrony środowiska

 Opublikowano: Ecomanager Numer 3/2012 (24)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *