Miasta – innowacyjne i zielone

Miasta, aby się rozwijać, muszą posiąść i utrzymać przewagę konkurencyjną w zabieganiu o aktywność mieszkańców (obecnych i przyszłych) na warunkach lepszych niż inne miejscowości. Jednym ze sposobów osiągania takiej przewagi jest dążenie do modelu miasta zielonego (ang. Green City).

Współczesna gospodarka sprawia, że celem każdej działalności gospodarczej staje się zrównoważony i długotrwały rozwój. Kluczowym czynnikiem sukcesu jest nie tylko potencjalny popyt na produkty bądź usługi danego podmiotu gospodarczego, ale w znacznym stopniu o rozpoznawalności firmy decyduje postrzeganie jej przez otoczenie i jej reputacja. Aby zainteresować potencjalnych kontrahentów czy wspólników podjęciem współpracy, liderzy przedsiębiorczości powinni zapewnić nie tylko szybką i wysoką stopę zwrotu, ale również dobrą atmosferę wokół firmy, dbając o relacje z otoczeniem. Rozwój gospodarki, zwiększone zapotrzebowanie na energię, informatyzacja i rewolucja technologiczna sprawiły, że globalna przedsiębiorczość coraz częściej wiąże się nie tylko z opłacalnością produkcji i rentownością danej działalności, ale także z wartościami etycznymi, dotyczącymi odpowiedzialności biznesu za środowisko przy wykorzystaniu ekoinnowacji w działalności.

Zielone miasto     

Miasto to zjawisko społeczno-przestrzenne, harmonizujące w przestrzeni fizycznej stosunki społeczne. Społeczność obejmuje we władanie przestrzeń, zagospodarowuje ją oraz ustala stosunki między mieszkańcami, by mogli realizować oni swoje dążenia do godnego życia w zgodzie ze środowiskiem naturalnym. Z tego powodu ciągle wzrasta rola elementów środowiskowych jako składników jakości życia. Miasto, które nie jest zrównoważone, spełnia potrzeby mieszkańców w sposób nieracjonalny ekologicznie. Znane są tego skutki – smog, wyższa niż w otoczeniu temperatura, zanieczyszczenie hałasem, wibracjami czy światłem. Zasoby miasta, przekształcone według zasady liniowego metabolizmu na wyjściu z systemu, poza pożądanymi rezultatami (produkty, usługi), skutkują też szkodliwymi odpadami. Wystarczy jednak wdrożyć metabolizm cyrkulacyjny, charakteryzujący się dużym zakresem recyklingu (działania reaktywne) oraz oszczędzające zasoby środowiskowe (działania praktyczne), by miasto zaczęło funkcjonować właściwie. Na te działania składa się m.in. dbałość o zasoby i środowisko, zrównoważona mobilność i transport, zielone budownictwo, planowanie przestrzenne i zielona miejskość, rozumiana jako powszechny, proekologiczny sposób życia. Miasto musi stać się środowiskowo produktywne, odporne (ang. resilient), zaś mieszkańcy powinni nie tylko dbać o środowisko, ale także o własne zdrowie (głównie fizyczne) oraz spójność pokoleniową, kulturową i społeczną. Do takiego modelu wkrótce będą musiały dołączyć wszystkie wielkie miasta zagrożone niekontrolowanym rozwojem, jak również te, które zamierzają poszukiwać nowych mieszkańców, oferując im wysoką jakość środowiska życia.

Ekoinnowacje

Koncepcja ekoinnowacji pojawiła się pod koniec XX w. i była odpowiedzią na wzrost świadomości społecznej na temat zagrożeń środowiskowych oraz rosnącej roli innowacji w życiu społecznym i gospodarczym. Zauważyć można, że zaostrzenie problemów ekologicznych oraz poszukiwanie nowych, zrównoważonych rozwiązań wspierających rozwój gospodarczy – po globalnym kryzysie – spowodowało, iż ekoinnowacje i ekoinwestycje stały się punktem odniesienia w coraz to liczniejszych badaniach naukowych.

W literaturze ekoinnowacje są wskazywane jako wszelkiego rodzaju innowacje wynikające z postępu technologicznego i mające swoje zastosowanie w danej przestrzeni społecznej, gospodarczej czy organizacyjnej. Ekoinnowacja to innowacja, która poprawia efektywność wykorzystania zasobów naturalnych w gospodarce, zmniejsza negatywny wpływ działalności człowieka na środowisko lub wzmacnia odporność gospodarki na presje środowiskowe1-3. Ekoinnowacje przyczyniają się również do wzrostu konkurencyjności danego regionu czy miasta. Przez wspieranie sektora usługowego, procesu produkcji, wprowadzeniu innowacji technologicznych zwiększają przychylność przedsiębiorstw wobec środowiska. Dzięki nim firmy bardzo często nie tylko zmniejszają koszty swojej działalności, ale równocześnie stają się konkurencyjne, wzmacniają swój wizerunek, a wskutek działalności ekologicznej dostrzegają nowe możliwości rozwojowe.

prof. zw. dr hab. inż. Jacek Szołtysek, Katedra Logistyki Społecznej, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach

dr Radosław Jeż, Katedra Logistyki Społecznej, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach

Cały artykuł znajduje się w dodatku pt. Ekoinnowacje dla ochrony klimatu, wydanego w ramach ogólnopolskiej kampanii informacyjno-edukacyjnej „Jesteś kreatorem? Zostań ekoinnowatorem!”.

Foto. Depositphotos/sellingpix

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *